gedichten

Trage dood

Elke dag
duw ik mijzelf
naar buiten,

begroet de
portier met een knik,

en werk
met ernst
voor mijn brood.

Elke dag
verlies ik warmte.

Elke dag
wordt leeg geroofd.

Er is geen weg terug.

Ik ben naakt geboren,
en word
levend
door de wind verspreid.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *